SUBIEKTYWNOŚĆ UMIARU - STYL A TRYB ŻYCIA

 

 "... Ładne, ale to nie w moim stylu" - słowa te dźwięczały mi w głowie, kiedy po raz pierwszy będąc w sklepie odłożyłam ubranie z powrotem na wieszak zamiast iść do przymierzalni. To było dla mnie coś zupełnie nowego. Do tej pory chodziłam na zakupy, szukając po prostu czegoś co mi się spodoba. Szafa była pełna po brzegi, a ja ciągle byłam z niej niezadowolona i zupełnie nie rozumiałam dlaczego... Przecież wybierałam tylko te rzeczy, które chciałam nosić.       

  Zachęcona jednym z modowych poradników, spróbowałam określić swój styl. Moja garderoba była wówczas istną mieszanką i bliżej było tu do modowego eklektyzmu niż czegokolwiek innego. Chciałam trzymać się jakiejś określonej estetyki, najlepiej takiej, która mi się podobała na zdjęciach z Pinteresta... ;) Postanowiłam, że moim "słowem klucz" będzie elegancja. To w pewnym sensie już był krok w dobrą stronę, ale samo określenie stylu jednym słowem nie wystarczy. Z perspektywy czasu widzę, że jeszcze bardziej istotne jest wzięcie pod uwagę naszego trybu życia i faktycznych potrzeb, które z niego wynikają. I wbrew pozorom to wszystko da się połączyć w logiczną całość.

"Nasz tryb życia i wynikające z niego potrzeby są ważniejsze niż styl. Nie musimy jednak z niego rezygnować, da się to wszystko pogodzić."

    Dlaczego nasz tryb życia jest tak ważnym kryterium podczas budowania garderoby? Bo ubrania mają nam ułatwiać życie, a nie je niepotrzebnie utrudniać. Mogą (a nawet powinny!) być w naszych oczach piękne, w "naszym stylu", ale to piękno na nic się nie zda. jeśli okażą się niepraktyczne. Nie, wcale nie uważam, że mamy teraz wszyscy patrzeć wyłącznie na praktyczność danej rzeczy i wybierać to, co niekoniecznie nam się podoba :) Spójrz na to z innej strony: możesz przecież połączyć przyjemne z pożytecznym - znaleźć coś wygodnego i dopasowanego do Twojego trybu życia, a jednocześnie wpisującego się w Twoją estetykę.

Podam Ci prosty przykład z mojego życia: bardzo lubię eleganckie buty. Nie noszę szpilek, ale botki na szerokim wygodnym obcasie - to już owszem. Jednak bez względu na to, jak bardzo by mi się nie podobały takie buty, to.. nie nadają się dla mnie na dłuższe spacery czy miejskie wycieczki. Kupienie pierwszych botków a'la trapery na grubszej, płaskiej podeszwie było dla mnie "modową rewolucją". Nim się obejrzałam, to zakładałam je niemal do wszystkiego - nie tylko na spacery, ale też na co dzień. Teraz już nie wyobrażam sobie mojej szafy bez butów na płaskiej podeszwie. Nie są to jednak przypadkowe buty - wybieram takie, które są wygodne, ale jednocześnie w moim stylu. Mogę założyć je na ten dłuższy spacer, ale wiem, że równie dobrze sprawdzą się do np. dzianinowej sukienki i będą na tyle eleganckie, że będę się w nich świetnie czuć podczas wyjścia na kawę.  

Mam w mojej szafie buty na obcasie i one też jak najbardziej są w moim stylu, ale jestem wobec siebie szczera: chodzę w nich zdecydowanie rzadziej niż w butach na płaskiej podeszwie. Kiedy to tylko możliwe, wolę po prostu wystylizować wygodne buty w bardziej elegancki sposób. Kupując nowe buty, wybiorę te, które przede wszystkim są dla mnie wygodne i dopasowane do mojego trybu życia, a przy tym wpisują się w moją estetykę. 

 Nadal mam swój styl. Nadal stawiam na pewną miarę elegancji. Jest to jednak taka niewymuszona elegancja, z nutą sportowej estetyki, ale jest to w pełni coś mojego. Mam to czego potrzebuję: komfort i poczucie, że wyglądam dobrze - dokładnie tak jak chcę.

 

  

KREMOWE SZYBLETY / RYŁKO |||||  BEŻOWE BOTKI / ANNA FIELD 

Moje planowanie nowego zakupu wygląda w ten sposób:

# GDZIE NAJCZĘŚCIEJ BĘDĘ TO NOSIĆ? 

# CO KONIECZNIE MUSI MIEĆ DANA RZECZ, BY BYŁA DLA MNIE W PEŁNI WYGODNA? 

# JAKI MATERIAŁ BĘDZIE DLA MNIE NAJLEPSZY? 

# JAKI WYBIERAM KOLOR/ODCIEŃ I ESTETYKĘ?

    Kiedy wiem dokładnie czego potrzebuję, to zgodnie z tym planuję zakupy. Plan to jednak tylko połowa sukcesu - jeszcze bardziej istotne jest trzymanie się go. Nawet jeśli podczas poszukiwań spodoba mi się coś, co nie będzie dla mnie tak praktyczne jak bym tego chciała, rezygnuję z zakupu tej rzeczy. To, że coś mi się podoba wcale nie oznacza, że muszę to mieć. Sądzę, że pewnym sensie kluczem do naszego stylu jest takie uwolnienie się od poczucia "przymusu" zakupu wszystkiego co nam się podoba. Taka świadoma rezygnacja sprawia, że do Twojej szafy dzięki temu trafią te elementy, z których będziesz często i chętnie korzystać.

 

Wniosek? Stawiaj na wygodę, nie rezygnując ze swojego unikalnego stylu. Jeśli dobrze przemyślisz swój zakup, znajdziesz coś dopasowanego jednocześnie do Twoich potrzeb i estetyki. 

 Co o tym sądzisz? Też łączysz w swojej szafie styl z wygodą? Daj znać w komentarzu :)

 

||||||||||||||||  Był to pierwszy z 4 artykułów, o których pisałam w TYM poście. 

    Już niedługo pojawi się kolejny!

 

♡ Estera